Feed on
Posts
Comments

Heb ik een geluksshirt?

totaalklein
Tijdens het fietsen heb je genoeg tijd om ergens over na te denken. Zinnige en onzinnige dingen. Afgelopen zomer vroeg ik me tijdens een rit door de Zwitserse bergen af in welke shirts ik meestal in de bergen fiets. Hoewel dit vrij onzinnig is, heb ik het toch maar even uitgezocht. Continue Reading »

hardloopschoenenEen pijnlijke knie eindigde 4 jaar geleden mijn tweede poging om hardlopend de winter door te komen. De eerste keer was dat ook al de spelbreker. Deze winter probeer ik nog een keer te overwinteren met mijn oude liefde: hardlopen. In de hoop knieklachten te voorkomen heb ik mijn versleten hardloopschoenen ingeruild voor een nieuw stel. Dan kan het daar in ieder geval niet aan liggen. Continue Reading »

gotthardpass-5De konginnerit van de zomervakantie in Zwitserland ging over 3 Alpenreuzen: Nufenenpass, Gotthardpass en de Furkapass. Dit zijn echt grote namen met toppen boven de 2100 meter hoogte. Als het zou uitkomen (oftewel: als de benen nog wat over hadden) dan kon ik na de afdaling van de Furkapass vanaf Gletsch nog 6 kilometer klimmen naar de top van de Grimselpass. Dat zou het iets makkelijker maken voor mijn vrouw die zo lief was om me aan de voet van de Nufenen af te zetten. En dus weer op te halen. Het werd een mooie, zware, hobbelige en natte dag… Continue Reading »

sustenpass-7
Ik kijk naar de motorrijder die net naast me is komen staan. We staan op zo’n 1800 meter hoogte, een paar kilometer onder de top van de Sustenpass. We wachten voor een rood verkeerslicht vanwege werkzaamheden. Voor ons staan nog twee motorrijders. Deze derde motorrijder is een beetje naast me gaan staan. We zitten in de afdaling en hij rijdt straks vast meteen voor me weg. De man op de motor is groot, indrukwekkend. We glimlachen niet naar elkaar, geen vriendelijk knikje of iets dergelijks. Wij staan hier gewoon cool te zijn op deze wonderschone bergpas in de Alpen. Waar we net snel zijn afgedaald en we straks weer vrolijk verder afzakken naar het dal. Ik maak een mental image. Een foto in mijn geheugen. Dit moment, dit gevoel wil ik niet vergeten. Dit is precies hoe het fietsen in de bergen moet zijn. Continue Reading »

oberaarsee-3De naam Grimselpass klinkt wat onheilspellend en met ruim 26 kilometer klimwerk voor de boeg kun je maar beter op je hoede zijn. Een dag voor mijn fietsbeklimming reden we met de auto omhoog. Daar word je al vrolijk van. Al rijdt er wel erg veel verkeer. Het is niet alleen een walhalla voor fietsers, natuurlijk ook voor motorrijders, de cabrio’s en mensen die er hun Porsche 901 of Ferrari Testarossa moet uitlaten. Accepteer het, het is echt de moeite waard! Continue Reading »

grosse-scheidegg-2
Misschien wel de allermooiste beklimming die er is, zeggen veel fietsers. En volgens de campingfietser in ieder geval dé mooiste beklimming van dit deel van Zwitserland. We verblijven in Innertkirchen, aan de voet van de Grimselpass, Sustenpass, Engstlensee en Grosse Scheidegg. Een walhalla. Die laatste klim, dat zou dan de mooiste moeten zijn. Tijdens mijn eerste vakantierit ga ik daar meteen maar aan beginnen. Na hooguit een kilometer buiten Innertkirchen fiets je al bergop. Dit voorproefje van 1,5 kilometer is gemiddeld zo’n 4,5 procent. Iets na de top sla je linksaf naar Schwarzwaldalp. Je fietst meteen in een andere omgeving en kunt direct echt aan de bak. Heerlijk! Continue Reading »

grossescheideggNa 8 maanden alleen maar gefocust te zijn op Alpe d’HuZes, is het nu tijd om de pijlen te richten op het doel van deze zomer: fietsen in de Zwitserse Alpen. Zoals elke zomer heb ik 4 ritten uitgestippeld. Hierin fiets ik 6 of 7 verschillende beklimmingen. Allemaal buitencategorie. We slaan ons kamp op in Innertkirchen. Dit is qua locatie een fietswalhalla. Hier begin je aan deze vier beklimmingen: Grosse Scheidegg, Sustenpass, Engstlensee en de Grimselpass (Oberaarsee). Een snoepwinkel voor wielrenners! Continue Reading »

berarde-8
Om de benen nog even los te fietsen voor Alpe d’HuZes heb ik thuis lange tijd gezocht rondom Le Bourg-d’Oisans naar een geschikte beklimming. Eentje waarbij je niet diep hoeft te gaan. Sterker nog: ik wilde geen enkele vermoeidheid oplopen. Maar wél wilde ik een paar kilometer echt klimmen. Nadat ik eindelijk een rondje had uitgestippeld met de Col d’Ornon als oefenklim, kregen we een andere hotel toegewezen. Uiteindelijk pakte dit geweldig uit. Continue Reading »

Older Posts »