Feed on
Posts
Comments

Wat gaat er door me heen?

hautacam-geitenHet is een vraag die nog nooit iemand aan mij heeft gesteld, maar zelf vraag ik het me regelmatig af. Waar denk ik aan tijdens het racefietsen? Ik probeer het na een rit, als ik onder de douche sta, wel eens te achterhalen. En uiteraard weet je nog wel een paar gedachten, vaak over futiliteiten: de kattenbak moet nog worden verschoond, ik moet dit niet vergeten, en dat ook niet. Nou ja, je kent het wel. Dingen die er – laten we eerlijk zijn – niet toe doen. Ze moeten wel gebeuren, maar het gaat nergens over. Wat ook altijd door mijn hoofd speelt, is muziek. En dan vaak maar één nummer. Over and over again! Regelmatig herhaalt zich maar een klein deel van zo’n liedje. En dat is meestal niet eens erg. Continue Reading »

Review Garmin Edge 810

garminliggendEen 8. Dat is het cijfer dat de hele zomer door mijn hoofd spookte als ik dacht aan een beoordeling voor de Garmin, die ik sinds april op mijn stuur heb zitten. Alvast een korte conclusie: mooi gps-apparaat waarmee ik mijn zelfgemaakte routes kan fietsen. Maar geen 10, vanwege twee missers in de Pyreneeën. Maar goed, een 8 is een prima cijfer! Continue Reading »

tourmalet_prismaDat ik dagen achter elkaar urenlang met mijn racefietsje door de Pyreneeën trok, lijkt al weer heel, heel lang geleden. Hoog tijd om de balans op te maken van dit sportieve hoogtepunt van mijn leven. Anders kan ik het gewoon niet noemen. Viel het mee? Of tegen? Ik heb mijn grenzen opgezocht in de voorbereiding en in de bergen zelf. Waar liggen die grenzen? (En wat kunnen nieuwe uitdagingen worden!) Kan ik 100+ kilometer fietsen door het hooggebergte met 3 à 4 cols en ruim 3000 hoogtemeters? Kan ik meerdere dagen achter elkaar bergritten aan? Verder geef ik alle 25 verschillende beklimmingen een cijfer (ik fietste 27 beklimmingen waaronder 3 keer de Col d’Azet). Gewoon voor de leuk. Nou ja, en om gewoon even lekker na te genieten in De Terugblik. Continue Reading »

De percentages lijken elke kilometer wel heviger te worden. Onder de 10 procent komt het al lang niet meer op de laatste beklimming van het Pyreneeën-avontuur: Port de Larrau. Een misschien onbekende col voor het grote publiek. En dat is lekker, want er rijdt (daardoor) amper verkeer over deze pas richting Spanje. De top ligt op de Frans-Spaanse grens. Na het dorp Larrau moet ik nog 12 kilometer klimmen. Voor het dorp al 2 kilometer à 9 procent verschalkt. Het is een warme dag, maar gelukkig nog niet de temperaturen van de Port de Balès en de Peyresourde uit de eerste week. Continue Reading »


Wat een rit was dit! 117 kilometer door de regen en over 5 cols. Geen zon gezien, en het was koud. Hoofdcol vandaag was de Col d’Aubisque. Eigenlijk niet de zwaarste, maar wel de mooiste van de dag en nummer 12 van mijn verlanglijstje. Hoewel ik vanwege de mist niks van de omgeving meekreeg, zag ik op de Aubisque gelukkig wel alles van Cirque de Litor, een weg op de bergwand met de steile afgrond ernaast. Misschien maar goed dat het mistig was voor iemand met hoogtevrees zoals ik. Continue Reading »

Voor het eerst in de Pyreneeën ben ik echt afgeweken van de thuis bedachte routes. Gisteren stond rit 7 op het programma. Ik heb alleen Pont d’Espagne meegepakt. De rest van de rit combineer ik met de etappe van zaterdag, naar het derde vakantieadres in Lourdios-Ichère. Dat wordt dan echt de koninginnerit van dik 120 kilometer en zes cols. Jeuj! Continue Reading »

Col de Tentes. Waarschijnlijk is dit de allermooiste beklimming die ik deze zomer in de Pyreneeën op fiets. In een werkelijk indrukwekkende omgeving, waarbij je als nietige fietser wordt omringd door hoge bergen, rijd je naar de top. Waar vervolgens niks te beleven is. Gelukkig maar, want van de kermis zoals op de top van de Col du Tourmalet wordt niemand vrolijk. Continue Reading »


Okay, een ietwat flauwe kop boven dit stukje. Maar, ik reed vanochtend wel degelijk even op het buitenblad Hautacam op. Net zoals in de memorabele rit in de Tour de France waar Riis op het buitenblad de concurrentie in z’n hemd zette. Dat de Deense coureur zichzelf had volgepropt met EPO was toen nog niet bekend. Ik moet het doen met muesli op de koersdagen en croissants en stokbrood op de rustdagen. En mijn buitenblad-avontuur duurde maar een paar honderd meter op een stuk vals plat. Continue Reading »

Older Posts »